W początkach 1998 r. minęło 15 lat od utworzenia parafii najpierw Błogosławionej, a obecnie Świętej Jadwigi Królowej. Cztery lata temu, jesienią zmarł pierwszy proboszcz naszej parafii, ks. Stanisław Wojno. Rozpoczęte dzieło budowy kościoła oraz budowania wspólnoty parafialnej i integracji wiernych zamieszkujących osiedla Słoneczny Stok i Zielone Wzgórza, kontynuuje jego następca, ks. Andrzej Gniedziejko wraz z innymi kapłanami. Warto spojrzeć na te minione lata i przypomnieć przynajmniej okoliczności powstania parafii i początki budowy świątyni pod wezwaniem Świętej Królowej Jadwigi,

        Przez wiele dziesiątków lat po ostatniej wojnie nie można było uzyskać w Białymstoku pozwolenia na budowę kościoła. Miasto się rozwijało, powstawały nowe dzielnice, przybywało mieszkańców, a komunistyczne władze województwa i miasta nie pozwalały na budowę świątyń. Wprawdzie zaraz po wojnie budowano kościół w Starosielcach, ale zaczęty on był jeszcze przed wojną i osiedle to nie należało wówczas do Białegostoku. Również kościół Niepokalanego Serca Maryi w Dojljdach, zaczęty zaraz po wojnie (1949 r.), był budowany właściwie poza obrębem ówczesnych granic miasta i w miejsce świątyni parafialnej, usytuowanej wcześniej przy obecnej ul. Ciołkowskiego, a spalonej przez ustępujące wojska sowieckie w 1941 r. Dopiero okres Solidarności zmienił nieco sytuację i można było wywalczyć pozwolenie na budowę nowej świątyni. Tak w Białymstoku w 1981 r. wywalczono pozwolenie na budowę kościoła św. Kazimierza, później nieco - Miłosierdzia Bożego, św. Jadwigi i św. Maksymiliana Kolbe.

        Starania o budowę kościoła na osiedlu Słoneczny Stok podjął proboszcz parafii św. Stanisława BM i św. Andrzeja Boboli, ks. dziekan Stefan Girstun. Na terenie jego parafii bowiem w latach 70-tych zaczęto budować to wielotysięczne osiedle, a obok w planach było kolejne osiedle - Zielone Wzgórza. Wszystkie jednak starania musiały wówczas iść poprzez kurię arcybiskupią. Właściwie trzeba było myśleć o 2 kościołach dla obu osiedli. W tamtych jednak czasach uważano, że sukcesem będzie, jeśli się uzyska pozwolenie chociaż na jedną świątynię.

        Na wniosek Kurii Arcybiskupiej w Białymstoku w dniu 10 maja 1982 r. doszło do uzgodnienia z wojewodą białostockim Kazimierzem Dunajem, że do planu budownictwa sakralnego na rok 1984 włączono kościół w dzielnicy Białystok - Starosielce - Marczuk z osiedlem Słoneczny Stok. Efektem tego były spotkania z zarządem Spółdzielni Mieszkaniowej Słoneczny Stok, najpierw ks. dziekana Girstuna, następnie również bpa Edwarda Kisiela, kanclerza kurii ks. Cezarego Potockiego oraz ks. Girstuna i ks. Stanisława Wojno. To ostatnie spotkanie z końca września 1982 r. wniosło pewną nadzieję na pomyślny rezultat starań. Dalsze starania w Urzędzie Miejskim o teren pod budowę kościoła prowadził ks. prób. Girstun. Odpowiednią dokumentację dotyczącą terenu, założeń projektowych kościoła i obiektów towarzyszących złożono 21 lutego 1983 r. W międzyczasie prowadzono rozmowy z proboszczem parafii św. Rocha, ks. prałatem Piotrem Maziewskim, który wyraził zgodę na przekazanie pod nową świątynię działki parafialnej (nr geodezyjny 2060) przy Szosie do Jeżewa (12 marca 1983). Urząd Miejski w dniu 28 marca 1983 r. wyraził zgodę na lokalizację kościoła w tym miejscu. Ks. prób. Girstun natomiast ogłosił konkurs na nową świątynię, o czym powiadomił Kurię Arcybiskupią 12 maja tego roku. Do wzięcia udziału w konkursie zgłosiło się 13 zespołów. Termin zgłoszenia projektów wyznaczono na 18 lipca. Do tego terminu wpłynęło 10 prac konkursowych, które po zaszyfrowaniu przedstawiono w dniu 31 lipca na posiedzeniu jury, składającego się z 5 przedstawicieli SARP-u i 4 przedstawicieli ze strony Kościoła. To grono pod przewodnictwem mgr inż. aren. Mieczysława Krzywca pierwsze miejsce przyznało i wytypowało do realizacji projekt inż. arch. Mariana Szymańskiego.

        Trzeba zaznaczyć, że początkowo myślano o nadaniu temu kościołowi tytułu św. Maksymiliana Kolbe. Kuria Arcybiskupia jednak w dniu 13 maja 1983 powiadomiła ks. prób. Girstuna, że pierwszeństwo w otrzymaniu tego tytułu ma budujący się już kościół na Pietraszach, Ostatecznie na mocy specjalnego indultu prymasa Polski kard. Józefa Glempa z dnia 3 listopada 1983 r. kościołowi i parafii w osiedlu Słoneczny Stok nadano tytuł Błogosławionej Jadwigi Królowej. Troskę o sprawy związane z budową nowego kościoła bp. Kisiel zlecił już w kwietniu 1983 r. ks. Stanisławowi Wojno, wikariuszowi parafii w Starosielcach. Natomiast w styczniu roku następnego zaproponował mu stanowisko proboszcza nowej parafii, na co ten się zgodził.

        Dnia 7 lutego 1984 r. bp. Kisiel wydał dekret erygujący parafię bł. Jadwigi, następnego dnia wystawił nominację na proboszcza ks. S. Wojno, a na jego współpracowników powołał ks. Jana Filewicza i ks. Jana Hołodoka, dotychczasowych wikariuszy parafii św. Andrzeja Boboli w Starosielcach.

        W dniu 4 marca 1984 r. kanclerz Kurii ks. Cezary Potocki uroczyście ogłosił w kościele św. Andrzeja Boboli utworzenie parafii bł. Jadiwigi i kanonicznie wprowadził ks. Wojno w urząd proboszcza nowoutworzonej parafii. Od tego dnia parafia prawnie zaczęta istnieć. Wierni nowej parafii nadal gromadzili się w macierzystym kościele w Starosielcach, duszpasterze zaś nowego ośrodka duszpasterskiego nadal mieszkali na plebani poprzedniej swej parafii.

        Wszelkie starania związane z budową nowego kościoła i organizacją parafii przejął teraz ks. Wojno. On też 30 marca 1984 r. podpisał warunkową umowę na działkę nr 2060, a 11 maja w Biurze Notorialnym podpisał akt własności tej działki pod kościół. Od początku kwietnia kupował i zwoził materiały na ogrodzenie działki pod kościół i obiekty towarzyszące i w dniach 16-18 tego miesiąca ogrodzono teren, a w Wielki Piątek (20 kwietnia) na placu przyszłej budowy kościoła postawiono wielki, 4 m wysokości, krzyż.

        Pod koniec kwietnia rozpoczęto starania o budowę tymczasowej kaplicy oraz sal katechetycznych i mieszkań dla księży. W tym celu kupiono od Biazetu przy Szosie Północno-Obwodowej baraki do rozbiórki, z których z czasem pobudowano potrzebne, tymczasowe pomieszczenia. Na razie jednak życie religijne nowej wspólnoty parafialnej koncentrowało się w kościele św. Andrzeja Boboli, gdzie np. przez dwie ostatnie niedziele maja miała miejsce Pierwsza Komunia św. dzieci nowej parafii, a 3 czerwca -pierwsza, choć wspólna z parafią macierzystą - wizytacja pasterska, której dokonał bp Edward Kisiel.

        Uroczystego poświęcenia placu pod budowę kościoła bł. Jadwigi Królowej dokonał bp Edward Kisiel, administrator apostolski archidiecezji w Białymstoku, w dniu 12 sierpnia 1984 r. Kazanie na tej uroczystości wygłosił ks. Tadeusz Krahel (tekst tego kazania opublikujemy w jednym z najbliższych numerów). Z placu tego rozciągał się widok na bloki osiedla Słoneczny Stok i rozkopany teren pod budynki osiedla Zielone Wzgórza. Na samym zaś terenie przeznaczonym pod kościół, na jego obrzeżu od strony południowej, trwała budowa "baraków", tymczasowych pomieszczeń na kaplicę, sale katechetyczne i mieszkania dla księży. To wszystko już pod koniec 1984 r. stało się ośrodkiem życia duszpasterskiego i religijnego nowej parafii. Obok zaś w roku następnym zaczęto robić wykopy i budować nową świątynię pod wezwaniem bł. Jadwigi Królowej. W dolnym kościele już w jesieni 1988 r. zaczęto odprawiać nabożeństwa.

Ks.Tadeusz Krahel